Het is niet omdat ik er woon en de stad Roermond een warm hart toedraag, maar gewoon omdat de Gemeente Roermond een absolute pluim verdient. De laatste maanden was Roermond met grote regelmaat niet echt positief in het nieuws, maar op basis van ondernemerschap en vasthoudendheid is deze richting weer helemaal gekeerd. Op 17 november
Al enkele weken wil ik een stuk schrijven over Ajax. Gewoon omdat in de bestuurlijke chaos waarin ons land verkeert, veel overeenkomsten zitten met deze prachtige voetbalclub. Het gaat immers alleen maar om keuzes maken. En Ajax heeft keuzes gemaakt gedurende de laatste jaren met het laatste anderhalf jaar in het bijzonder. Keuzes die door
Veel is al gezegd en veel is al geschreven in de laatste 24 uur. Wilders krijgt de zwarte piet en Rutte en Verhagen willen zo snel mogelijk met het parlement en de Tweede Kamer gaan praten over hoe zaken nu echt aan te moeten pakken. Iets wat ze al veel eerder hadden moeten doen. De
Ons huidige kabinet heeft gelijkheid van de Nederlandse burgers hoog in het vaandel staan zeggen ze in hun partijprogramma’s. Hopelijk passen ze dit ook toe in de komende hervormingen en bezuinigingen. Mochten ze nog extra inspiratie nodig hebben dan is wellicht het volgende lijstje handig om van een principeakkoord te komen tot een echt akkoord.
Het (speciaal) basisonderwijs staat op het punt in Nederland volledig om te vallen. Alle leerkrachten zijn zich hier al volledig van bewust maar zijn onvoldoende bij machte om het probleem echt aan te pakken. De enigen die het probleem echt kunnen aanpakken zijn de ouders als ze in opstand durven te komen! Waar zit dan
Al geruime tijd ben ik zelf werkzaam in de wereld van de media. In die periode heb ik de nodige ervaringen opgedaan inzake onafhankelijkheid dan wel afhankelijkheid van uitgevers van welk kaliber dan ook in ons kleine landje. Ons medialandschap is overvol en de dagelijkse strijd om de lezer, kijker dan wel luisteraar is een
Als je zelf door een operatie aan je mond even niet of nauwelijks kunt praten, ervaar je pas de echte luxe van stilte. Stilte is in ons hectische bestaan, waarbij we leven van dag tot dag, volledig uniek. Alsof we bang zijn om toe te geven aan rust, kalmte en vooral stilte. We willen alleen
Het is niet omdat ik er woon en de stad Roermond een warm hart toedraag, maar gewoon omdat de Gemeente Roermond een absolute pluim verdient. De laatste maanden was Roermond met grote regelmaat niet echt positief in het nieuws, maar op basis van ondernemerschap en vasthoudendheid is deze richting weer helemaal gekeerd. Op 17 november 2012 heeft Roermond voor de zoveelste keer een evenement van nationaal formaat binnen haar gemeente met de nationale intocht van Sinterklaas.
Wat begon met een idee en een brief in 2008 en eerdere bezoeken van het organisatiecomité aan Roermond in de afgelopen jaren, heeft geresulteerd in een absolute publiekstrekker en kijkcijferhit voor deze stad. Chapeau!
Al enkele weken wil ik een stuk schrijven over Ajax. Gewoon omdat in de bestuurlijke chaos waarin ons land verkeert, veel overeenkomsten zitten met deze prachtige voetbalclub. Het gaat immers alleen maar om keuzes maken. En Ajax heeft keuzes gemaakt gedurende de laatste jaren met het laatste anderhalf jaar in het bijzonder. Keuzes die door de (wereld)pers van welk kaliber dan ook op elke mogelijke manier al breed zijn uitgemeten. Dus over de keuze voor de vandaag jarig zijnde Johan of de keuze voor Louis, die samen met Aegon Johan erg mooi feliciteert, wil ik het niet hebben.
Ajax heeft gekozen voor een nieuwe koers en houdt hieraan vast ondanks dat het bestuurlijk allemaal nog niet geregeld is. Deze keuze blijkt te werken, wordt voortdurend aangepast en wordt op een geweldige wijze dagelijks in de praktijk gebracht door Frank de Boer. Het grootste gedeelte van het eerste komt veelal uit eigen jeugd en tot en met vandaag presteren hij en het hele team het om elf wedstrijden achter elkaar ongeslagen te blijven. Een absoluut unicum in heel Europa en er zijn nog drie duels te gaan met het 31e landskampioenschap als zeer waarschijnlijk prachtige eindresultaat. Iets waar Frank heel nuchter onder blijft en waar de eerder genoemde pers hem volgens mij veel te weinig mee complimenteert.
Heeft Frank dan ook gekozen? Ja en nee. Frank heeft gekozen om niet publiekelijk te kiezen voor Johan of Louis. Frank heeft gekozen voor zijn spelers, zijn staf, zijn team en hun gezamenlijke band. Frank heeft voor Ajax gekozen want Frank is eerlijk over clubliefde. Ook dit verdient respect!
Veel is al gezegd en veel is al geschreven in de laatste 24 uur. Wilders krijgt de zwarte piet en Rutte en Verhagen willen zo snel mogelijk met het parlement en de Tweede Kamer gaan praten over hoe zaken nu echt aan te moeten pakken. Iets wat ze al veel eerder hadden moeten doen. De oppositie schreeuwt om verkiezingen terwijl ze in hun hart weten dat daar de oplossing niet in zit. Het duurt allereerst te lang en bovendien is de versnippering in Nederland dermate groot dat er nooit de juiste beslissingen genomen worden voor Nederland. Deze beslissingen zijn altijd afhankelijk van partijpolitiek en dat is nu net punt waar het steeds mis gaat met de PVV van gisteren als meest recente (maar echt niet het enige) voorbeeld.
Zes niet volbrachte kabinetten op rij is natuurlijk schrijnend voor het bestuurlijke niveau waarop ons land acteert. Alle leden van deze regeringen beloofden in hun eed om alles te doen in het belang van Nederland hetgeen natuurlijk de reinste flauwekul is. Eigen belang en partijbelang is hun motto met als doel om (over 4 jaar) herkozen te worden. Dat Nederland gewoon verder kwakkelt zal hun een zorg zijn. Als het echte bestuurders waren zouden ze eerst kiezen voor het belang van Nederland en daarna al het overige.
De oplossing is eenvoudig. Slechts 2% van Nederland is lid van een politieke partij maar verwerft hiermee 100% van de macht en verdeelt alle belangrijke posities. De resterende 98% stemt af en toe wellicht een keer en ziet wel wat er verder gebeurt. Hun vertrouwen in de huidige bestuurders is tot een dieptepunt gedaald. Het roer moet dus om en het wordt tijd voor een zakenkabinet. Een zakenkabinet welk beslissingen neemt in het belang van Nederland en alle Nederlanders, zonder gehinderd te worden door partijpolitiek of persoonlijk gewin. Bestuurders dus die visie en ondernemingsgeest hebben en niet voor elk wissewasje een debatje aangaan of zich laten misleiden door een nepjournalist. En natuurlijk is de naam zakenkabinet besmet maar nog niet zo besmet als de laatste zes schijnvertoningen die we de afgelopen jaren gehad hebben.
Is het denkbaar dat Rutte, Verhagen, Samsom, Wilders, Pechtold en Roemer hun plekken inruilen voor mensen als Wijers, Rinnooy Kan, Wijffels of Wientjes? Of nog beter door echte bestuurders als Jaap Maljers, Tex Gunning en Wiebe Draijer? Of ze willen? Of ze ergens ‘lid’ van zijn? Geen idee. Maar zolang de traditionele partijen de politiek monopoliseren en hun eigen banencarrousel beschermen, zijn veel kundige kandidaat-ministers bij voorbaat kansloos. Dat is zonde voor Nederland.
Voor de positie van Nederland zou het zowel nationaal maar zeker ook internationaal een grote verbetering zijn want we brokkelen per dag verder af. Hopelijk kan Bert er voor zorgen dat we Europees Kampioen voetballen worden en laat Ajax de landstitel winnen en Feyenoord tweede worden, zodat we ook binnen Europa wellicht in aanzien groeien.
Ons huidige kabinet heeft gelijkheid van de Nederlandse burgers hoog in het vaandel staan zeggen ze in hun partijprogramma’s. Hopelijk passen ze dit ook toe in de komende hervormingen en bezuinigingen. Mochten ze nog extra inspiratie nodig hebben dan is wellicht het volgende lijstje handig om van een principeakkoord te komen tot een echt akkoord. Het zijn wellicht geen astronomische bedragen maar gelijkheid is een groot goed in Nederland:
Het (speciaal) basisonderwijs staat op het punt in Nederland volledig om te vallen. Alle leerkrachten zijn zich hier al volledig van bewust maar zijn onvoldoende bij machte om het probleem echt aan te pakken. De enigen die het probleem echt kunnen aanpakken zijn de ouders als ze in opstand durven te komen!
Waar zit dan het probleem? Zelf ben ik 41 jaar en toen ik zo’n 30 tot 35 jaar geleden naar de lagere school ging was dit een school met 6 klassen en 6 leraren waarvan er één leraar of lerares schooldirecteur was. Maar deze persoon stond gewoon voor de klas en was prima in staat dit te combineren. Sterker nog, het was een persoon met een gezond aanzien die prima in staat was goed te onderwijzen en een natuurlijke autoriteit te zijn. Daarbij was de school eenvoudig van opzet, zonder veel overhead om zo alle gelden in het onderwijs te kunnen stoppen maar ook met een ouderraad en een medezeggenschapsraad.
Tegenwoordig is deze situatie volstrekt omgekeerd waarbij de volledige waanzin heeft toegeslagen. Ik spreek uit eerstelijns ervaring daar ik lid ben van de oudergeleding van een medezeggenschapsraad van een basisschool in Roermond. Hierbij is het mijn taak om de kwaliteit van het onderwijs namens de ouders te handhaven en te verbeteren. Basisscholen behoren tegenwoordig toe aan beleidsarme stichtingen. Basisscholen zijn vaak slecht onderhouden gebouwen met alle lichamelijke klachten voor de leerlingen en leerkrachten van dien. Voor een kleine basisschool met ongeveer 200 leerlingen wordt een lokatiedirecteur, secretaresse, concierge, interne begeleider en meerschoolse directeur aangesteld die zich allemaal niet primair bezighouden met het onderwijs. Al deze mensen leggen via een sterke hiërarchie, verantwoording af aan het College van Bestuur en hun management en uiteindelijk aan een Raad van Toezicht. Met als gevolg dat per onderwijseuro meer dan eenderde wordt besteed aan overhead en wij als ouders vinden dat blijkbaar goed! Want nu de leerlingaantallen terug beginnen te lopen wordt er niet gekort op personeel in de overhead maar juist op leerkrachten in het reguliere maar ook het speciale basisonderwijs.
Kortom het pluche zorgt alleen voor zichzelf maar vergeet dat het om onderwijs voor de kinderen gaat. En hierbij hebben de beleidsarme stichtingen goed voor zichzelf gezorgd. Naast een Raad van Toezicht hebben ze allemaal een GMR. Deze GMR is in staat elke lokale MR buitenspel te zetten om zo de besluiten er door te kunnen drukken. Besluiten die genomen worden door mensen die nooit de individuele werkvloer zien en dus niet weten hoe slecht hun gebouwen in elkaar zitten, wat er speelt bij docenten, leerlingen en ouders.
Wat kunnen we dan doen om dit tij te keren? Kijk eens naar de kernpunten van onderwijs en pas de bureaucratiemeter toe. Maar nog veel belangrijker informeer jezelf over de schoolsituatie van jouw kind. Als je zelf vindt dat jouw kind niet behoorlijk (speciaal) basisonderwijs krijgt en je weet waarom of je twijfelt eraan, geeft het dan aan bij de MR van jouw school en laat in het belang van de toekomst van alle kinderen jouw stem horen.
Al geruime tijd ben ik zelf werkzaam in de wereld van de media. In die periode heb ik de nodige ervaringen opgedaan inzake onafhankelijkheid dan wel afhankelijkheid van uitgevers van welk kaliber dan ook in ons kleine landje. Ons medialandschap is overvol en de dagelijkse strijd om de lezer, kijker dan wel luisteraar is een harde concurrentiestrijd. Deze strijd is dermate hard dat nieuws volledig ongecontroleerd de maatschappij in wordt geslingerd door uitgevers om maar als eerste het nieuws te hebben. Hoor en wederhoor zijn langzamerhand, helaas, antieke begrippen aan het worden net zoals het toetsen van bronnen en het nagaan of de informatie wel klopt. En ondanks de professionele journalisten is iedereen met een smartphone tegenwoordig een “journalist” te noemen….
Afgelopen maandag presenteerde de commissie Sorgdrager-Frissen het integriteitsonderzoek aangaande Jos van Rey in Roermond. Eerst aan de pers, een uurtje later aan de rest van onze maatschappij. In zeer korte tijd werd Jos van Rey trending topic op Twitter en buitelden de verschillende media over elkaar heen. Volgens Elsevier was er niks aan de hand, RTL Nieuws besteedde er geen aandacht aan, NOS Nieuws noemde het oordeel van de commissie mild, Dagblad De Limburger veroordeelde hem volledig en plaatste zelfs artikelen die nu niet meer vindbaar zijn online en ook de regionale omroep L1 zag het dagelijks heel anders.
Nu heb ik zelf de moeite genomen om het rapport van de commissie te lezen. Maar hoeveel burgers doen dat? Hoeveel burgers laten zich leiden in hun mening door media die om voor hen belangrijke redenen sitebezoekers en oplages belangrijker vinden dan onafhankelijkheid? Persoonlijk kan ik dan ook erg het initiatief “Wij staan achter Jos!” waarderen waarbij ik inzake Jos van Rey geloof in Jos van Rey!
Als je zelf door een operatie aan je mond even niet of nauwelijks kunt praten, ervaar je pas de echte luxe van stilte. Stilte is in ons hectische bestaan, waarbij we leven van dag tot dag, volledig uniek. Alsof we bang zijn om toe te geven aan rust, kalmte en vooral stilte. We willen alleen maar hectiek en het liefst steeds meer en steeds sneller. In de afgelopen dagen kwam ik er, wederom, achter dat de pay-off van de NCRV “als je goed luistert, hoor je zoveel meer” in een stille omgeving een dubbel effect heeft. Probeer het maar eens uit en ervaar geluiden die je anders in alle hectiek niet ervaart.
Maar stilte heeft ook een keerzijde. Stilte kan geheel onverwacht een vaste plek in je leven krijgen. Een vaste plek omdat het noodlot heeft toegeslagen. Omdat iemand die je dierbaar is ineens in een diepe slaap blijft terwijl hij ook een gezin heeft waarvoor hij wil zorgen en die hem missen. Of omdat er een tragisch busongeluk gebeurt …
In stilte betuig ik mijn medeleven aan de nabestaanden van het busongeluk in Sierre.
Als je privatisering zaait, oogst je Vestia was een uitspraak bij Pauw & Witteman afgelopen week. Maar is dat ook wel zo? Natuurlijk zijn er veel integere bestuurders bij de verschillende corporaties maar hiermee haal je het imago van graaiers absoluut niet weg. Ondanks dat we een kabinet hebben en hadden die privatisering een grote pré vinden en vonden, is het mijn mening dat de Nederlandse belastingbetaler absoluut niet gebaat is bij privatisering. Enkele voorbeeldjes:
In de volkshuisvesting en bij woningbouwverenigingen is het niet meer dan normaal dat bestuurders topsalarissen verdienen welke ze altijd aan zichzelf toekennen. Een en ander wordt aangevuld met excentrieke bonussen, reisjes en abnormale uitspattingen in het buitenland. Vreemd want hun opdracht is om betaalbare woningen voor de gewone bevolking te realiseren hetgeen ze collectief nalaten. Pas als de schade niet meer te overzien is mag de huurder en de doorsnee belastingbetaler opdraaien voor de gemaakte kosten en laat de overheid, welke de privatisering initieerde, het collectief afweten.
Bij de NS en ProRail is het al jaren kommer en kwel. Wisselende bestuurders met prachtige beloftes welke jaarlijks resulteren in wanprestaties met alle gevolgen van dien. Ook deze bestuurders verdienen buitensporig en laten hiervoor graag het onderhoud, de service, de kwaliteit van reizen en de informatie aan de reizigers voor wat het is. De boetes die ze hiervoor krijgen gaan naar vadertje staat in plaats van naar de reiziger terwijl deze reiziger er structureel op achteruit gaat.
Tel je de salarissen van de huisvesters en de vervoerders bij elkaar op dan kom je uit in de zorg. In Nederland hebben wij de AWBZ. Toch is het door de privatisering heel gewoon geworden om zorgbehoevenden extra te laten betalen voor diensten welke binnen de AWBZ vallen. Kosten voor WC-papier, matrassen tegen doorliggen, een kopje thee of een avondje bingo worden extra doorbelast want ja de topsalarissen moeten betaald worden en het kabinet bezuinigd structureel op onder andere het uitvoerende personeel.
Heeft onze overheid dan niet in de gaten wat hier gebeurt? Ondanks alle waarschuwingen voor negatieve effecten inzake continuïteit, kwaliteit, effectiviteit en bedreigingen voor de medewerkers, halen ze in Den Haag hun schouders op. Het maakt hun niks uit dat ons collectief belang, waar zij voor zijn aangesteld, volledig uit het zicht verloren wordt. Hier ontlopen de door ons gekozen volksvertegenwoordigers bewust hun verantwoordelijkheid en ontaarden deze instellingen en bedrijven in geldverslindende monsters die, om zoveel mogelijk winsten te kunnen maken regelmatig betrapt worden op het maken van geheime en illegale prijsafspraken. Het wordt dus wel degelijk tijd dat we anders gaan zaaien……
Sorry als ik je heb moeten teleurstellen dat er nu niet een geweldige aanbieding van Mc Donald’s of C1000 op dit blog staat. Ik heb geen spectaculaire aanbiedingen in het verschiet maar wil het veelbesproken declaratiegedrag van ons kabinet tegen het licht houden en dan dat van Maxime Verhagen in het bijzonder.
Even voor alle duidelijkheid. Een minister in ons kabinet wordt betaald van onze met tegenzin betaalde belastingcenten. Elke minister heeft een prachtig inkomen, een riante onkostenvergoeding, een dienstauto met chauffeur zonder fiscale bijtelling en mocht hij of zij er onverhoopt achterkomen dat de uitdaging er niet meer is dan wacht er altijd nog die volstrekt zinloze wachtgeldregeling. Sollicitatieplicht, gemaximeerd inkomen inzake WW, eventuele bijstand et cetera zijn voor deze door ons betaalde burgers niet van toepassing…. Ik begrijp dat ze voor de uitoefening van hun functie buitengewone kosten moeten maken waarin hun loon en onkostenvergoeding niet voorzien, maar mogen we wel redelijkheid en billijkheid van deze landsbestuurders verwachten?
Nu scoren wij als Limburgers de laatste tijd erg goed maar niet heus op het vlak van politiek. Gekke Geertje weet ons met zijn acties telkens in een verkeerd daglicht te stellen en ook de affaire Bosman was niet echt een visitekaartje voor deze provincie. Dan zou je toch verwachten dat een Limburgse vicepremier als Maxime Verhagen, die zijn achterban ook lange tijd in Limburg had, er alles aan zou doen om dat negatieve beeld om te buigen naar een positief (politiek) imago. Maar helaas….
Zoals uit bovenstaande afbeelding blijkt, vindt onze Maxime het heel normaal om twee keer één euro te declareren welke hij heeft uitgegeven aan liefdadigheid. Ofwel wij betalen zijn loon en onkostenvergoeding. Van dat geld van ons geeft hij twee keer één euro aan liefdadigheid om dit vervolgens weer te declareren bij ons. Dat kun je toch met alle goede bedoelingen geen liefdadigheid meer noemen. Zit ik hier verkeerd, reageer dan via dit blog? Mocht @MaximeVerhagen zelf willen reageren dan hou ik me aanbevolen. Voor alle duidelijkheid; ik heb niks tegen Maxime Verhagen maar als hij in de kabinetten Balkenende had opgelet dan weet hij dat je dit geen normen en waarden kunt noemen. En niet alleen bij hem, maar bij alle kabinetsleden is dit declaratiegedrag ogenschijnlijk normaal.
Maar ja, dit onderzoek van RTL biedt ook positieve vooruitzichten. We moeten volgens het CPB nog eens 16 miljard extra bezuinigen. Hiervan kan sowieso een half miljard op het conto van ons kabinet geschreven worden door ze effectief met geld om te laten gaan of anders de declaraties gewoon niet te voldoen. Wat ik wel hoop is dat dit gedrag van onze beslissers niet maatgevend is voor iedereen in een publieke functie. Mocht dit wel zo zijn, dan lees ik dit nieuws graag in je reactie op dit blog. Voordeel is dan wel dat die hele 16 miljard in één keer weggepoetst kan worden….
Na 8 jaar afwezigheid op de Nederlandse markt heeft Unilever besloten om het halvarinemerk Lätta deze week weer te introduceren in Nederland. Dit om jongvolwassenen aan zich te binden welke naar het inzicht van Unilever de smaak van Lätta erg prettig vinden die zich laat omschrijven als luchtig en opgeklopt. Tot nu toe alleen nog te koop bij Albert Heijn maar andere verkooppunten zullen snel volgen.
Ik zou het dan ook super vinden als er meer oude labels terugkeren in onze dagelijkse keuzes. Tjolk is bijvoorbeeld jeugdsentiment als melkdrank maar ook jodenvet, Belga kauwgum en Splash kunnen oude tijden doen herleven. Ik ben dan ook benieuwd welke “oude” merken jij de laatste tijd herontdekt hebt? Laat je me iets weten?
